Ankarayla ilgili şiirler Ankarayı Anlatan Güzel Şiirler

Konusu 'Şiirler' forumundadır ve Halit tarafından 27 Temmuz 2011 başlatılmıştır.

  1. Halit

    Halit New Member

    Ankarayla ilgili şiirler Ankarayı Anlatan Güzel Şiirler

    Ankaram

    Nice uygarlıklar görmüştür başın,
    Anlatayım,herkes duysun Ankaram.
    Bugün özgürdür toprağın,taşın,
    Kimse aç kalmasın doysun Ankaram.

    Sırayla yaşanmış tarih izleri,
    Malazgirt den aktı,doldu özleri,
    Başkent oldu.mutlu etti bizleri,
    Şehirler içinde beysin Ankaram.

    Atamı bağrına basmıştı Dikmen,
    Düşmanı yok etti,hücuma kalkman,
    Kurtuluş aşkını kalplere ekmen,
    Karanlık gecemde aysın Ankaram.

    Cumhuriyetimiz sende kuruldu,
    İşgale gelenden hesap soruldu,
    Savaşlardan sonra meydan duruldu,
    Hasmına gerilmiş yaysın Ankaram.

    Seymenler oynar misket oyunu,
    Çubuk,Kurtboğazı verir suyunu,
    Merada otlatır,keçi,koyunu,
    Dönere yoğurdu koysun Ankaram.

    Metrosunda türkü söyler rayları,
    Gelmiş,mesken tutmuş Türkün boyları,
    Hacı Bayram Veli gibi huyları,
    Hüseyin Gaziyi saysın Ankaram.

    Görün gençlik,Güven,Kuğulu Parkı,
    Çiçekler rengarenk doğanın farkı,
    Buradan hızlanır devletin çarkı,
    Haklının yanında oysun Ankaram.

    Nehirler takın,barajlar küpen,
    Nöbette ordumuz olmasın şüphen,
    Nur içinde mabet,bak,Anıttepen,
    Zorda sığındığım koysun Ankaram.

    Otagara bakarsan boyunda gerdan,
    Elmadağı kışın geçilmez kardan,
    Kaplıcada şifa beklenir terden,
    Kızakla kaymayan kaysın Ankaram.

    Yuvanın kavunu,Güdülde kiraz,
    Akşam Gölbaşında mehtap eder naz,
    Aydos yaylasında doyumsuzdur haz,
    Namını dünyaya yaysın Ankaram.

    Uruş,Beypazarı hais balımsın,
    Çeşit çeşit meyva dolu dalımsın,
    Moganla içiçe köşküm,yalımsın,
    İçimi ısıtan çaysın Ankaram.

    Tiyatro,opera,seyret baleyi,
    Müzelerden sonra gezin kaleyi,
    Sakın unutmayın Ata Kuleyi,
    Hipodrumda nazlı taysın Ankaram.

    Bayrağım göklerde dinlerim ezan,
    Rabbime duamdır Odurki yazan,
    Aman Ankarama gelmesin hazan,
    İsterse canıma kıysın Ankaram.


    Kadir Kaya


    Ankara

    Ey insan arşı yayla! Ey bozkır! Ey Ankara!
    Seslen bana: Ben senden nasıl uzak yaşarım;
    Bahtım, senin bağrından ayrıldığım an kara,
    Ben sendeki gözlerden feyz alarak yaşarım.

    “Halep ordaysa arşın burda.” dersen ne çıkar?
    Sende al atım için meydan da cirit de var.
    Başka yerin sahrası hız almaya bile dar!
    Ben sende heyecanım şahlanarak yaşarım!

    Koşarım bozkırlarda gem bilmeyen bu tayla,
    Hislerim sürü sürü benim, bağrım da yayla.
    Ana gibi, yar gibi kaynaştım Ankara’yla,
    Alnım gökten yukarı, mermerden ak yaşarım.

    Fatih’in gemileri nasıl kaydı karada?
    Nasıl bir sızı vardır şerefli bir yarada?
    Ben böyle imkânsızlık içinde Ankara’da,
    Hayatımı sürerim, hislerimi yaşarım.

    Gönlümü atsalar da dünyanın bir ucuna,
    Düşer bir gülle gibi Ankara’nın burcuna,
    Bilmem şahin sığar mı avuçların ucuna,
    Ankara’da ben böyle çırpınarak yaşarım.

    Behçet Kemal ÇAĞLAR

Sayfayı Paylaş